آقای انور در نخستین کتابی که برای کودکان چاپ میشود، یک مقدمه دو صفحهای مینویسد که در تاریخ کتابهای کودک یک نقطه عطف محسوب میشود. او میگوید: «تلاش کردم با نشانهگذاری، جملهها را چنان تقطیع کنم که کودک بتواند، ریتم کلمات و آهنگ جمله را تا انتهای جملات حفظ کند.» حرف او در آن مقدمه این است که اگر کودکان ما بتوانند زبان فارســــی را درست بخــــوانند و درست ادا کنند، شعر و ادبیات ما پیشرفت خواهد کرد.یعنی حتی در نخستین کتاب در حوزه کودک، نگاه او باز هم به مسأله زبان است.
