Ελεγχος προόδου και για τους δύο
Στο Mega θα δούμε απόψε το βράδυ ένα παιχνίδι για την τρίτη αγωνιστική της League Phase του Τσάμπιονς Λιγκ που είναι κάτι σαν ιδεολογική ποδοσφαιρική αναμέτρηση. Η Μπάγερν Μονάχου, που πρεσβεύει ένα ποδόσφαιρο στο οποίο η άμυνα είναι μια υποχρέωση και όχι ένας τρόπος παιχνιδιού, υποδέχεται την Αρσεναλ που επέστρεψε στα μεγάλα ποδοσφαιρικά σαλόνια ύστερα από χρόνια απουσίας, βασιζόμενη κυρίως στην άμυνά της. Είναι ενδιαφέρον ότι και οι δύο ομάδες έχουν ξένους προπονητές.
Οι Γερμανοί έχουν τον Γάλλο Βενσάν Κομπανί και οι Λονδρέζοι τον Βάσκο Μικέλ Αρτέτα. Μέντορας – κατά κάποιον τρόπο – και των δύο είναι ο Πεπ Γκουαρντιόλα. Ο Κομπανί έχει δηλώσει θαυμαστής της δουλειάς του και ο Πεπ έχει ανταποδώσει τον θαυμασμό λέγοντας το 2024 πως θα ήθελε να είναι ο διάδοχός του στη Μάντσεστερ Σίτι: λέγεται ότι η δήλωση αυτή άνοιξε τον δρόμο στον Γάλλο για να βρεθεί στη μόνιμη πρωταθλήτρια Γερμανίας. Από την άλλη ο Αρτέτα έχει υπάρξει για τρία χρόνια βοηθός του Γκουαρντιόλα στη Σίτι. Κι όμως, παρά την κοινή τους επιρροή, οι δύο προπονητές διδάσκουν στις ομάδες τους διαφορετικό ποδόσφαιρο.
Ανάγκες
Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί απλούστατα οι ανάγκες είναι διαφορετικές. Η Μπάγερν Μονάχου έχει κάθε χρόνο την ανάγκη να κερδίζει το πρωτάθλημα στη Γερμανία. Οποιος κι αν είναι ο προπονητής της, για να κερδίζει το πρωτάθλημα, πρέπει η Μπάγερν να βάλει γκολ. Το Κονκλάβιο που τη διοικεί (Ρουμενίγκε, Χένες, Ντρέσεν, Εμπερλ κ.λπ.) αυτό εξηγεί στον εκάστοτε προπονητή: το πώς η ομάδα θα αγωνιστεί είναι δική του δουλειά, αλλά ο σκοπός πρέπει να είναι τα γκολ και η διατήρηση του αέρα υπεροχής της ομάδας στη Γερμανία.
Ο Κομπανί έκανε αυτό που του ζητήθηκε, σεβόμενος τις παραδόσεις της ομάδας και τις εντολές που πήρε: δεν του ήταν δύσκολο γιατί το επιθετικό ποδόσφαιρο του άρεσε πάντα. Η Αρσεναλ για να γίνει διεκδικήτρια του τίτλου στην Αγγλία έπρεπε να βρει τον δικό της τρόπο και να διαφοροποιηθεί από ομάδες όπως η Μάντσεστερ Σίτι, η Λίβερπουλ, η Τσέλσι κ.λπ. Ο Αρτέτα τον βρήκε. Εφτιαξε αρχικά μια ομάδα που άντεχε να παίζει κόντρα σε διεκδικήτριες του αγγλικού πρωταθλήματος σούπερ επιθετικές και να χάνει δύσκολα. Και μετά έμαθε στην Αρσεναλ την τέχνη τού να κερδίζει χωρίς απαραίτητα να σκοράρει πάρα πολύ, αλλά εκμεταλλευόμενη τις στημένες φάσεις, τους πολλούς κυνηγούς της, το οργανωμένο παιχνίδι της που πάντα ξεκινά από την άμυνα.
Διαδικασία
Ο Κομπανί έκανε πράξη όσα θαύμαζε από την επίθεση του Γκουαρντιόλα (την κατοχή μπάλας, την ασταμάτητη κίνηση των κυνηγών, τη συμμετοχή πολλών στην κατασκευή κάθε φάσης, τη νοοτροπία τού δεν σταματάω να σκοράρω κ.τ.λ.) που άρεσαν στους Βαυαρούς, οι οποίοι είχαν άλλωστε τον Πεπ προπονητή. Κι ο Αρτέτα κράτησε από τον παλιό του δάσκαλο την οργάνωση της άμυνας, την προσοχή στο να παίζουν οι γραμμές κοντά, την ομαδικότητα, την εσωτερική ιεραρχία και άλλα πολλά. Από διαφορετικούς δρόμους, οι δύο ομάδες είναι αρκετά αποτελεσματικές. Αλλά στα πρωταθλήματα όπου παίρνουν μέρος.
Το Τσάμπιονς Λιγκ είναι λίγο πιο σύνθετη υπόθεση. Σε αυτό η μεν Μπάγερν πρέπει να δείξει ότι έμαθε μετά τα περσινά παθήματα να προσέχει λίγο και την άμυνά της, η δε Αρσεναλ που πέρυσι έχασε το τρόπαιο από την Παρί Σεν Ζερμέν στη διαδικασία των πέναλτι πρέπει να κάνει ένα ακόμα βήμα μπροστά, δείχνοντας ότι μπορεί να κερδίζει και πιο εντυπωσιακά από όσο το έκανε πέρυσι. Το παιχνίδι είναι σαν έλεγχος προόδου και για τους δύο.
Χάρι Κέιν
Εχω επίσης μια άλλη απορία και περιμένω το ματς: περιμένω να δω τι θα κάνει ο Χάρι Κέιν. Ο άγγλος φορ της Μπάγερν είναι το πρώτο φαβορί για την κατάκτηση της Χρυσής Μπάλας, σύμφωνα με τους μπουκ που όλο και κάτι ξέρουν. Η ψηφοφορία για το σχετικό βραβείο έχει ολοκληρωθεί εδώ και μέρες: τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν εντός ολίγου. Σύμφωνα με ένα ενδιαφέρον αγγλικό δημοσίευμα, το ενδεχόμενο ο Κέιν να κερδίσει (ή να χάσει τη Χρυσή Μπάλα…) έχει επηρεάσει τελευταία κάπως την απόδοσή του: στην Μπάγερν ισχυρίζονται ότι έχει το μυαλό του κυρίως σε αυτό! Ακούγεται υπερβολικό καθώς μιλάμε για ένα ατομικό βραβείο. Αλλά πρέπει να λάβουμε υπόψη μας δυο πράγματα. Ο νικητής του εισπράττει από τους χορηγούς του χρήματα που δεν είχε ποτέ φανταστεί, καθώς οι φανέλες του γίνονται ανάρπαστες σε όλο τον κόσμο. Κι ο Κέιν είναι η περίπτωση του παίκτη που έχει κάνει μεγάλο όνομα χωρίς να κερδίζει όσο άλλοι που έχουν κατακτήσει το συγκεκριμένο βραβείο: μόλις πέρυσι κέρδισε το πρώτο του πρωτάθλημα…
Μυστήριο
Το τι κουβαλάνε οι παίκτες στο μυαλό τους είναι ένα μυστήριο. Ακουσα πριν από λίγες μέρες τον Γιώργο Πρίντεζη να μιλάει για τον Τάιλερ Ντόρσεϊ, που ξαφνικά ζήτησε ο Ολυμπιακός του μπάσκετ να τον αφήσει να φύγει ενώ έχει συμβόλαιο. Ο Πρίντεζης είπε πολύ καλά λόγια. Υπαινίχθηκε μάλιστα ο πρώην αρχηγός του Ολυμπιακού ότι ο Ντόρσεϊ είναι ένα καλό παιδί, που έχει όμως την ανάγκη μιας κάποιας ιδιαίτερης μεταχείρισης. Είπε ο Πρίντεζης ότι ο Ελληνοαμερικανός δεν έχει ποτέ δημιουργήσει πρόβλημα στα αποδυτήρια και ως εκ τούτου πρέπει να αντιμετωπιστεί με μια κάποια επιείκεια γιατί και η πρόταση που – υποτίθεται πως – έχει στα χέρια του είναι από αυτές που μπορεί να δελεάσουν έναν επαγγελματία. Τα κρατάω όλα αυτά. Αλλά το θέμα στη συγκεκριμένη ιστορία δεν είναι ο Ντόρσεϊ. Είναι αν υπάρχει τρόπος οι μπασκετμπολίστες να σέβονται τα συμβόλαια που υπογράφουν. Τουλάχιστον όσο τα σέβονται και οι ομάδες. Και το λέω γιατί τα ίδια πριν από τον Ντόρσεϊ έκανε κι ο Γουόκαπ.
Σπάνια
Σε ένα πράγμα έχει πάντως δίκιο ο Πρίντεζης και δεν χρειάστηκε πολύ για να το δούνε όλοι: ο Ολυμπιακός έχει ανάγκη τον Ντόρσεϊ. Χθες, κι ενώ αναμένεται η τιμωρία του Ελληνοαμερικανού, χτύπησε ο Φουρνιέ, ενώ πονάει και ο Μοντέρο. Ο Ολυμπιακός έχει μπροστά του την Παρασκευή ένα ματς με τη Φενέρ. Δεν χρειάζεται τον Ντόρσεϊ ειδικά για αυτό το ματς. Τον χρειάζεται γιατί δεν είναι εύκολο να βρει γρήγορα αντικαταστάτη του. Και χωρίς αυτόν το βάρος που πέφτει στους υπόλοιπους περιφερειακούς είναι τεράστιο. Εχω περιέργεια αν ο Ντόρσεϊ θα τιμωρηθεί ή αν οι ανάγκες της ομάδας θα μετρήσουν περισσότερο. Η ιστορία απέκτησε τόσες διαβολικές λεπτομέρειες που είναι από τις σπάνιες.