Μας αφορά

Η πρώτη εντύπωση από τον φετινό χάρτη για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ στην Ευρώπη και την κεντρική Ασία είναι πως η Ελλάδα δεν βρίσκεται και σε τραγική θέση: είμαστε 11^οι σε σύνολο 49 χωρών, καλύτεροι από τους Πορτογάλους, τους Ολλανδούς και τους Γάλλους, για να μην πούμε για τους Αγγλους που τρώνε τη σκόνη μας. Σε σύγκριση με αξιολογήσεις για το κράτος δικαίου ή την κατάσταση της δημοσιογραφίας, θα μπορούσε να πει κανείς ότι πετάμε. Τελείως διαφορετικό είναι όμως το συμπέρασμα αν συγκρίνουμε τον φετινό πίνακα μ’ εκείνους των προηγουμένων ετών.

Εδώ βλέπουμε ότι ενώ τα τελευταία χρόνια υπήρχε βελτίωση (το 2022 ήμασταν στη 17^η  θέση, το 2023 στη 13^η , το 2024 που ψηφίστηκε ο νόμος για τα ομόφυλα ζευγάρια ανεβήκαμε στην 7^η, όπου και παραμείναμε την επόμενη χρονιά), φέτος πέσαμε τέσσερις θέσεις. Ακόμη και η 11^η θέση, όμως, είναι εν μέρει παραπλανητική, καθώς ο πίνακας αυτός αφορά νόμους και μέτρα, όχι την καθημερινή πραγματικότητα των ΛΟΑΤΚΙ+. Η Ισπανία, για παράδειγμα, μπορεί να πέρασε φέτος πρώτη χάρις στους νέους νόμους για την ισότητα και τα σχέδια εθνικής δράσης, αλλά οι επιθέσεις εναντίον των queer στη χώρα αυτή έχουν αυξηθεί κατά 15% σε σχέση με το 2024 και η κατάσταση θα επιδεινώνεται ακόμη περισσότερο όσο ανεβαίνει η Ακροδεξιά.

Η μόνη λύση για την προστασία αυτής της ευάλωτης κοινότητας, εκτός φυσικά από τους νόμους, είναι η «ορατότητά» τους. Οι ομοφυλόφιλοι κρύβονται στα ολοκληρωτικά καθεστώτα, όπου τιμωρούνται πολλές φορές ακόμη και με θάνατο. Στις δημοκρατίες, αντιθέτως, έχουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα με τους υπολοίπους και αυτό πρέπει να υπενθυμίζεται διαρκώς, και με όλους τους τρόπους, καθώς ένα μέρος των πολιτών τούς θεωρεί «ανώμαλους» και ασκεί εναντίον τους φραστική ή σωματική βία.

Η σημερινή κυβέρνηση, μετά τη γενναία της κίνηση να ψηφίσει τον νόμο για τους γάμους των ομοφύλων, δείχνει να το έχει μετανιώσει, πολύ περισσότερο που αναζητεί με κάθε τρόπο ψήφους από τα δεξιά της. Οι εποχές που κυβερνητικά στελέχη λάμβαναν μέρος στο Athens Pride έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, ενώ είναι γνωστό ότι στην απόφαση για τη μη ανανέωση της θητείας της Κατερίνας Σακελλαροπούλου μέτρησε και η παρουσία της στο περίφημο επινίκιο πάρτι. Η κοινότητα έχει ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη, έτσι, να αυξήσει την ορατότητά της στην πόλη. Και είναι σκανδαλώδες ότι, όπως καταγγέλλουν οι οργανωτές του αυριανού Athens Pride, η ΣΤΑΣΥ αρνήθηκε για πρώτη φορά τα τελευταία δέκα χρόνια να προβάλει τη σχετική διαφημιστική καμπάνια στους σταθμούς του μετρό, επικαλούμενη «εμπορικές δεσμεύσεις». Ανακοίνωσε μάλιστα την απόφαση αυτή την παραμονή της προγραμματισμένης τοποθέτησης των αφισών.

Η υπόθεση αυτή αφορά μόνο τους ΛΟΑΤΚΙ+; Οχι, αφορά όλους μας, όπως γράφει και η επίμαχη αφίσα. Γιατί στις δημοκρατίες δεν χωρούν διακρίσεις.