Μια κωμωδία για την Comedie – Francaise σαρώνει στη Γαλλία

Ενώ φέτος το καλοκαίρι οι σινεφίλ ανά τον κόσμο δείχνουν πρόθυμοι να περάσουν σχεδόν τρεις ώρες βλέποντας τον Οδυσσέα να ζει επιτέλους το «νόστιμον ήμαρ», στη Γαλλία η έκπληξη της σεζόν βασίζεται σε μια άλλη αρχαία ελληνική ρήση, στο «ουκ εν τω πολλώ το ευ».

Η «De la Comédie – Française», μια κωμωδία που διαδραματίζεται στα παρασκήνια της εθνικής θεατρικής σκηνής της Γαλλίας με πρωταγωνιστές τους ηθοποιούς της, διαρκεί μόλις 75 λεπτά. Εχει κερδίσει διθυραμβικές κριτικές και αναμένεται να πουλήσει περί τα δύο εκατομμύρια εισιτήρια, σύμφωνα με τους βρετανικούς «Times».

Ο τίτλος αναφέρεται στα μόνιμα μέλη του θιάσου, καθώς ο όρος «της Comédie – Française» αποτελεί τιμητική διάκριση που απονέμεται στα «ισόβια» μέλη του «Οίκου του Μολιέρου», όπως παραδοσιακά αποκαλείται η αριστοκρατία του γαλλικού θεάτρου.

Η ιστορία εκτυλίσσεται γύρω από την καταστροφική πρεμιέρα του «Μάκβεθ» στην Comédie – Française και έχει χαρακτηριστεί ως το αντίπαλον δέος στις υπερπαραγωγές του Χόλιγουντ, αλλά και στην τάση αύξησης της διάρκειας των ταινιών, η οποία έχει αρχίσει να επηρεάζει και τις γαλλικές παραγωγές, με τη μέση διάρκεια μιας γαλλικής ταινίας να ξεπερνά πλέον τα 100 λεπτά.

Ολα του θεάτρου δύσκολα

Κεντρική ηρωίδα είναι η σκηνοθέτις μιας παράστασης «Μακμπέθ» που έρχεται αντιμέτωπη με μια σειρά από ατυχίες: η ασφάλεια του θεάτρου αρνείται να την αφήσει να μπει χωρίς κάρτα, μια απεργία των τρένων αφήνει τη Λαίδη Μακμπέθ εγκλωβισμένη στη Βρετάνη, σκηνικά καταρρέουν, κι ένας δεισιδαίμων ηθοποιός αρνείται πεισματικά να προφέρει το όνομα του σκωτσέζου βασιλιά.

Η παραγωγή των 75 λεπτών στην προκειμένη περίπτωση επιβλήθηκε τόσο από τον χαμηλό προϋπολογισμό των 2 εκατομμυρίων ευρώ, όσο και από την πίεση του χρόνου, καθώς οι σκηνοθέτες Μαρτέν Νταροντό και Μπερτράν Ισκλά δούλεψαν με ένα σενάριο που γράφτηκε σε δύο μήνες και είχαν στη διάθεσή τους μόλις τρεις εβδομάδες για γύρισμα, υπό τους ασφυκτικούς όρους που έθετε η ιστορική έδρα του ηλικίας 345 ετών θεάτρου.

Οι δύσκολες αυτές παράμετροι ωστόσο ήταν που οδήγησαν στη δημιουργία μιας σφιχτής, γρήγορης κωμωδίας που μοιάζει περισσότερο με θεατρική παράσταση παρά με ταινία. Οπως σχολίασε κριτικός της France Info, η ταινία «κουβαλά μέσα της την ενέργεια και την αίσθηση επείγοντος». Το AlloCiné προσθέτει ότι η ελάχιστη διάρκεια δεν αφήνει περιθώρια για νεκρούς χρόνους και κρατά την ιστορία διαρκώς εστιασμένη. Η ζήτηση από το κοινό είναι τέτοια, που ορισμένες αίθουσες κάνουν έως και οκτώ προβολές την ημέρα για να ανταποκριθούν.