Προεκλογικές προκλήσεις και νέα πραγματικότητα
Η προεκλογική περίοδος ξεκίνησε! Ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε το πρόγραμμα της ΕΛΑΣ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα ακολουθήσει με «πρόγραμμα 4ετίας» και ο Νίκος Ανδρουλάκης μαζί με τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ περιοδεύει σε όλη την Κρήτη. Θα ακολουθήσουν και όλοι οι άλλοι εννοείται. Αν δεν επισπευσθούν οι εκλογές, θα σπάσουμε ρεκόρ διάρκειας προεκλογικής εκστρατείας.
Ο Αλέξης Τσίπρας έδειξε πολύ καλά αντανακλαστικά και πρόλαβε όχι τον Μητσοτάκη αλλά τον Ανδρουλάκη, εμφανιζόμενος πρώτος στη Θεσσαλονίκη. Και βέβαια έκανε κάθε δυνατή προσπάθεια να πείσει ότι αυτή τη φορά είναι δημοσιονομικά υπεύθυνος και δεν προτείνει μέτρα που δεν θα αντέχει η πραγματική οικονομία. Και φυσικά οι αντίπαλοί του ακριβώς σε αυτό απάντησαν και όχι στις εξαγγελίες μία-μία. Η μεγάλη αδυναμία του αρχηγού της ΕΛΑΣ παραμένει η έλλειψη αξιοπιστίας. Αυτό προσπαθεί να διορθώσει και εκεί τον χτυπάνε οι επικριτές του. Ενδιαφέρον είναι βέβαια και ότι προτείνει μια διαφορετική κατανομή του πλούτου της χώρας, ως επικεφαλής κόμματος που τοποθετείται στην Αριστερά.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ετοιμάζει ένα γενναιόδωρο πακέτο παροχών αλλά γνωρίζει καλά ότι αυτό δεν εγγυάται ανάκαμψη της δημοφιλίας της κυβέρνησης. Αλλωστε και πέρυσι τον θυμόμαστε να εξαγγέλλει σημαντικές ελαφρύνσεις με θριαμβευτικό τόνο, αλλά το κέρδος ήταν ελάχιστο. Ο κόσμος υποφέρει από τον πληθωρισμό και τα όποια μέτρα προσφέρουν ίσως μια ανακούφιση αλλά δεν λύνουν το πρόβλημα. Από την πλευρά της επικοινωνίας θα έλεγα ότι πρέπει κι αυτός, όπως ο Τσίπρας, να έχει ένα αφήγημα συνολικό και όχι απλώς έναν κατάλογο παροχών.
Αυτό που θα έκανε τη διαφορά θα ήταν να αφιερώσει χρόνο για να εξηγήσει ότι είναι η συνολική πολιτική του που επιτρέπει να γίνονται παροχές. Δεν είναι δουλειά μου να πω αν ισχύει αυτό, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα κέρδιζε κόσμο αν έπειθε ότι σταθεροποίησε τη χώρα και δημιούργησε προοπτικές ανάπτυξης. Και ότι αυτό εγγυάται θετική συνέχεια.
Το πιο δύσκολο έργο το έχει ο Νίκος Ανδρουλάκης. Και εδώ δεν έχουν σημασία μόνο τα μέτρα που θα εξαγγείλει. Το πρόβλημα είναι ποια απάντηση θα δώσει στην ερώτηση «ποιους εκπροσωπεί το ΠΑΣΟΚ σήμερα». Φιλοδοξεί να ξαναγίνει το κίνημα των μη προνομιούχων; Είναι έτοιμο να καβαλήσει το ρεύμα της νέας σοσιαλιστικής Αριστεράς που αρχίζει από τις ΗΠΑ να δυναμώνει και να φέρνει νέες ιδέες; Εχει περιθώριο να κάνει κάτι τέτοιο, όμως, όταν δίπλα υπάρχει ο Τσίπρας που μιλάει καλύτερα στο κοινό που θα ενδιαφερόταν για μια τέτοια πολιτική; Ή μήπως να επιλέξει ένα ρόλο «υπεύθυνης σοσιαλδημοκρατίας» που προσφέρει εναλλακτική προοπτική στους απογοητευμένους από τη ΝΔ κεντρώους και κεντροαριστερούς που εμπιστεύτηκαν μέχρι το 2023 τον Κυριάκο;
Οι προκλήσεις είναι καθαρές και για τους τρεις… Ομως, ένα μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος (πάνω από το ένα τρίτο) δεν πρόκειται να τους δώσει καμία ευκαιρία. Αυτοί έχουν οριστικά μετακινηθεί στον αντισυστημικό χώρο δεξιά και αριστερά. Αν προσθέσουμε και το ΚΚΕ, τότε καταλήγουμε ότι οι τρεις μάχονται για την ψήφο του 60-65%. Και την επομένη των εκλογών θα βρεθούν αντιμέτωποι με τη νέα πραγματικότητα που είναι γνωστή και στους περισσότερους Ευρωπαίους. Είναι δύσκολο ως σχεδόν αδύνατο να σχηματιστεί κυβέρνηση χωρίς συμμαχίες «εντός συστήματος». Η εποχή της μάχης των παλιών «δύο κόσμων» έχει περάσει. Οι δύο κόσμοι έχουν γίνει σχεδόν ένας. Και απέναντι αναδείχθηκε ένας τρίτος, πολύ διαφορετικός.
Ο Χάρης Γούλιος είναι επικοινωνιολόγος, διευθυντής Marketing MEGA