Ένας ακόμη θρύλος της Formula1 γίνεται ταινία. Μετά τον Σένα, τον Σουμάχερ και τον Λάουντα ακολουθεί ο Ζιλ Βιλνέβ. Η ταινία ονομάζεται Villeneuve: Rise of a Legend και κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο στις 19 Σεπτεμβρίου, λίγο πριν από την κυκλοφορία της στις αίθουσες στο Κεμπέκ τον Νοέμβριο και την παγκόσμια κυκλοφορία της τον επόμενο χρόνο.
«Αν κάποιος μου έλεγε να κάνω τρεις ευχές, η πρώτη θα ήταν να ασχοληθώ με τους αγώνες, η δεύτερη να είμαι στη Formula 1 και η τρίτη να οδηγήσω για τη Ferrari» Αυτά είναι μερικά από τα λόγια του κορυφαίου οδηγού αγώνων του Καναδά, Ζιλ Βιλνέβ, που αποτελούν μια σύνοψη της νέας βιογραφικής ταινίας για τα πρώτα χρόνια της ζωής του.
Το Circuit Gilles Villeneuve έχει πάρει το όνομα του από τον Ζιλ Βιλνέβ. Έναν θρύλο της Formula1, που η αγωνιστική του, τραγική πορεία θυμίζει αυτή του Σένα. Ο Βιλνέβ έζησε έντονα τη ζωή του μέσα στις πίστες, αγάπησε τα μονοθέσια, κέρδισε αγώνες, αλλά είχαν, δυστυχώς, θλιβερό τέλος! Η καναδέζικη πίστα «πατάει» πάνω στην προσωπικότητα του Βιλνέβ. Είναι μια ταχύτατη πίστα – όπως και ό ίδιος που έδρασε στην Formula1 από το 1977 έως και το 1982 – έχει υψηλό βαθμό επικινδυνότητας εξαιτίας των καιρικών συνθηκών ( Ο Βιλνέβ ζούμε «αγκαλιά» με το ρίσκο) και αναμοχλεύοντας το ιστορικό της έχει κρυμμένα πολλά ατυχήματα. Ο Ζιλ Βιλνέβ, ένας χαμογελαστός πιλότος από τον Καναδά, αγαπήθηκε περισσότερο επειδή ξεσήκωνε με το οδηγικό του ταπεραμέντο τα πλήθη. Παράλληλα αγνοούσε τον κίνδυνο του αθλήματος , επειδή, ακριβώς θεωρούσε ότι αυτό το επάγγελμα γνωρίζεις από την αρχή ότι έχει ως βασική προδιαγραφή τον υπέρτατο κίνδυνο.
Και, συγκλόνισε ακόμη περισσότερο τους θαυμαστές της Formula1, όταν στις 8 Μαϊού του 1982 έχασε τη ζωή του, κυνηγώντας τον καλύτερο χρόνο πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας. Ο μικρόσωμος πιλότος σκοτώθηκε στα δοκιμαστικά του βέλγικου γκραν πρι, τον Μάιο του 1982, όμως, είχε ήδη χτίσει μια αξιόλογη καριέρα, ενώ, τα μυστικά της επιτυχίας πρόλαβε να τα μεταλαμπαδεύει στον γιό του, Ζακ Βιλνέβ, που στέφθηκε πρωταθλητής μετά από πολλά, πολλά χρόνια.
Ο Ζιλ Βιλνέβ αγωνίστηκε σε 68 γκραν πρι, κατάφερε να κερδίσει έξι, ενώ, στο βάθρο ανέβηκε13 φορές. Όσο πράος, ήρεμος και απόμακρος από τα φώτα της δημοσιότητας ήταν, ο Ζιλ μεταμορφωνόταν σε έναν λυσσαλέο οδηγό, που εξαντλούσε τον εαυτό και τις οδηγικές ικανότητες, με αποτέλεσμα να ακροβατεί ανάμεσα στο σωστό και το λάθος. Προσπαθούσε να υπερκεράσει τις γραμμές μέσα στην πίστα, καβαλούσε τα κερμπ, είχε το «ανάποδο τιμόνι» για …πρωινό.
Ήταν ο αγαπημένος οδηγός του Εντσο Φεράρι. Επειδή, ρίσκαρε σαν γνήσιος πιλότος και είχε την αυτογνωσία για την δουλειά που κάνει. Να ζει επικίνδυνα κάθε δευτερόλεπτο, μόλις ξετύλιξε στα όρια το μονοθέσιο του. Ηταν ένας ασυμβίβαστος πιλότος, και τρόμαζε ( όχι μόνο τους θεατές) αλλά ακόμη και τους αντιπάλους του.
Ο μεγάλος του αντίπαλος ήταν μέσα στην ομάδα του, την Ferrari. Το 1982, δύο μήνες πριν χάσει τη ζωή του πίσω από το μονοθέσιο μιας κατακόκκινης Ferrari, ο Βιλνέβ είχε ξεκινήσει ανελέητο πόλεμο με τον νεοσύστατο ομόσταβλο του, τον Ντιντιέ Πιρονί, για το ποιος θα είχε αρχηγικό ρόλο μέσα στην ομάδα. Μια κόντρα που δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί μιας και Ζιλ Βιλνέβ σκοτώθηκε στα δοκιμαστικά του βέλγικου γκραν πρι. Δύο μήνες αργότερα, ο Πιρονί έζησε την φρίκη ενός σοβαρού ατυχήματος. Σε μια στροφή, στην φημισμένη πίστα του Χόκενκαιμ, έχασε τον έλεγχο και μέσα από το παραμορφωμένο μονοθέσιο του, βγήκε με κατεστραμμένα τα πόδια του. Ο τελευταίος έμεινε εκτός αγώνων, και όταν προσπάθησε να ξαναμπεί σε μονοθέσιο διαπίστωσε ότι απλά, οι δυνάμεις του τον είχαν εγκαταλείψει δια παντός.
