برخی افراد هنوز میپندارند بودن خودشان و رسیدن به حق خودشان برای زنده ماندن کافی است و فراموش کردهاند ما برای زیستن به یکدیگر نیازمندیم. فراموش کردهاند قبل از وارد کردن هر آسیبی به جامعه، اولین آسیب را بر روان و ذهن خود وارد میسازند. حتی اگر هویدا نباشد. از یاد بردهاند قانون جهان بر مبنای عدالتمحوری است و این چرخ گردون آنقدر میچرخد تا آنها را با نتیجه اعمالشان روبهرو سازد
