رفتم به هوتل کلاریج و با او [توپچی‌باشوف سرپرست هیأت نمایندگی آذربایجان در کنفرانس صلح پاریس] به مذاکره پرداختم و بعد از تمهید مقدمه گفتم «برای این‌که دولت ایران کاملا با شما موافقت کند لازم است که در سه فقره او را راضی کنید: یکی این که در مسئله نخجوان به رای اهالی رجوع شود. یکی این‌که اسم خودتان را عوض کنید. سیم این‌که سرحد اصلاح شود.» در دو موضوع اول بعد از قدری مذاکره اشکال نکرد. در موضوع سوم توضیح خواست گفتم «طالش و مغان باید تماما مال ایران باشد.»
