اینها را که مدام تکرار میکنند فیلم را باید فارغ از سوژه و محتوا و صرفاً به لحاظ قابلیتهای سینمایی نقد کرد، نمیفهمم. مثل این است فیلمی امیرکبیر را سیاستمدار بیعرضه و خائنی ترسیم کند و به جای اینکه مشمئز شویم، به روی خودمان نیاوریم و سوت بلبلی بزنیم و مشغول ریتم و دکوپاژ و قاببندی باشیم! این ژست هنر برای هنر البته کار واقعاً دشواری است که برخی استعدادش را دارند!
