یادداشتهای علم: به هر صورت بعد از من حسنعلی منصور آمد و آن قدر ثقیل الهضم برای مردم بود که کشته شد یعنی او را ترور کردند. این مسائل را در خاطرات دیگرم تجزیه و تحلیل خواهم کرد یعنی در خاطرات نخست وزیری و قبل از آن. اما این مطالب را مینویسم نه برای این است که ناراضی هستم شاه را دوست میدارم و او را تا حد پرستش دوست دارم. وجودش برای کشور مغتنم است. بالاخره واقعاً در این مقام یکه است. اینها که مینویسم درس تاریخ است و غیر قابل اجتناب، زیرا جبر قدرت و تاریخ است.
