راستش، حتی فکر کردن درباره پیغمبر، خیلی دهشتناک و سنگین و سهمگین است. عظیمی مثل حضرت علی میگوید که «وقتیکه اوضاع سخت میشد ما بر رسول خدا پناهنده میشدیم و زیر سایه او میرفتیم و خودمان را از بر پناه او میخیزاندیم» (از اینجا) معلوم میشود که ارتفاع و جودی این آدم و این مرد چقدر است؛ و طبیعی است که در این تنگنای حقیر فهمیدن ما نگنجد. با قالبهایی که ما در اختیار داریم و آدمهای را ارزیابی میکنیم، تفسیر چنین وجودی محال است، مگر (اینکه) در همان حدودی که میفهمیم، بررسی کنیم.
