«Երբ կինը ծննդաբերում է, նրա համար տրտմություն է, որովհետև նրա ժամը հասած է. բայց երբ մանկանը ծնի, այլևս չի հիշում նեղությունը՝ ուրախության պատճառով, որ աշխարհում մի մարդ ծնվեց» (Հովհ. 16.21): Ինչպես ցերեկը փոխարինում է գիշերին, պայծառ օրը` մռայլ եղանակին, այդպես էլ ուրախությունը փոխարինում է տառապանքին և այդպես շարունակ մեկը մյուսին փոխարինում են կյանքում:
