Üsküdar’dayım. Yağmur yağıyor. Altındayım. Toprak gibi değil, taş gibi altındayım yağmurun. Damlalar, bana değip yerin altına doğru yayılmak yerine, bana çarpıp başka yönlere doğru dağılıyorlar. “Yağmuru yaratan” diyorum, “seni de yarattı ve bir çıkışsızlık olarak yaşamayı seçtin...
