1984 йил. Фарғона-Тошкент * * * Қишнинг қировли кунлари ўтиб борарди. Севинч кўз ўнгида деярли жонсиз ҳайкалга айланиб қолган отасига тикилгани сайин ич-ичдан эзилар, қай деворга бош уришни билмай ҳалак эди. Бу ҳам етмагандек, олов ичида қолиб вайронага айланиб бўлган уй эндигина ўн еттига кирган қизни ҳам ташвиш чекишга, ўйланиш, афсусланишга мажбур […]
