* * * Орадан бир неча дақиқа ўтгач, Сусанна зарда билан қўлига сумкани олди-да, ташқарига йўналди. Ортиқ бу тахлит ўтиришим мумкин эмасди. Шошилишим, уни тўхтатиб қолишим шарт эди. Даст ўрнимдан турдим-да, билагига ёпишдим. — Бу адолатданмас, — дедим мажбуран жилмайишга уриниб. — Ҳа, бир-бирини осонгина ташлаб кетиш жониворларга хос. Биз одамлармиз. Нега энди […]