* * * Оламга иккинчи тун ҳам чўкди. Қаердадир сўфи чўзиб-чўзиб азон айтди. Кун бўйи ҳовлида ер чангитиб ўйнаган болакайларнинг шовқини тинди. Машиналар камайиб, узуқ-юлуқ сигналлар қулоққа чалинмай қўйди. Оймомонинг ойдин шуъласи дераза оша мўралади. Фақат қалбимдаги доимий безовталик барҳам топмаганди. Ҳануз ҳавойи хаёллар, ваҳима қоришиқ мулоҳазалар менга тинчлик бермасди. Гоҳо Шаҳноза хаёлимни […]
