مرحوم شاهرودی وقتی برگزیده شد، ابتدا ساده انگار بود و گمان می برد می تواند "ویرانه" ای را که به إرث برده بازسازی کند، اما هرچه گذشت دریافت که کاره ای نیست، به ویژه در برخورد با پرونده های سیاسی و مطبوعاتی. در ابتدای امر به روزنامه نگاران، وکلا و حقوقدانان دو وعده مهم داد؛ چند شعبه ای کردن دادگاه مطبوعات، تعویض جلاد روزنامه ها و قاتل روزنامه نگاران
سیمای جمهوری اسلامی به جای آنکه برای تمام مردم باشد و از شبنم سهرابی، علی موسوی، مصطفی کریم بیگی، امیراردشیر تاجمیر، شاهرخ رحمانی، مهدی فرهادی راد، شهرام فرج زاده و دیگر شهدا و آسیب دیدگان عاشورای تهران بگوید، به جای آنکه از ماشین نیروی انتظامی که از روی مردم رشد و عابرانی که ازبالای پل به پایین پرت شدند بگوید، بازهم متوسل به دروغ شده و فیلم های ساخته شده در استودیوهای خود را منتشر می کند. از این رو کلمه، اقدام به بازنشر مصاحبه سردار همدانی می کند، فرمانه سپاه محمد رسوال الله تهران که در سوریه کشته شد. Читать дальше...
این جمله در آن زمان بسیاری را نسبت به انجام اصلاحات بنیادی در دستگاه قضایی کشور امیدوار کرد و روزنامه نگاران از جمله من، نقد عملکرد قوۀ قضائیه به قصد اصلاح آن را در دستور کارمان قرار دادیم
۳۰ آذر ۱۳۵۸، دو روز پس از بازگشت عباس امیرانتظام، سفیر ایران در اسکاندیناوی به تهران و بازداشت او، سایروس ونس وزیر امور خارجه آمریکا در نامهای محرمانه به کاخ سفید و طرف آلمانی، امیرانتظام را یکی از «ایرانیان میهنپرست» خواند و تاکید کرد او «قطعا عامل آمریکا نیست.» «تاریخ ایرانی» این سند را از میان اسناد منتشرشده در ویکیلیکس یافته همراه با متن مذاکره امیرانتظام با نماینده سفارت آمریکا در تهران در دوم بهمن ۱۳۵۷ که موضوع آن بازگشت امام خمینی به ایران است
