YURTTA SULH KONSEYİ
Günlerdir üst düzey komutanların ifadelerini okuyoruz. Bazıları "şunu yaptım, evet bunu da yaptım ama FETÖ mensubu değilim, reddediyorum" diyor. Yaptıkları fiillerle ilgili kimden emir aldıkları ya da kimlerle ortak karar verdikleri ise bir sis bulutunun altında gizleniyor. Yaverlerden üst düzey komutanlara kadar savcılara verilen ifadelerde çok enteresan bir ortak cümle geçiyor "adını hatırlamadığım biri...."
Cumhurbaşkanı Erdoan'ın yaveri arabasına adını hatırlamadığı birini alıyor, tuğgenerali adını hatırlamadığı biri arıyor, tümgeneralin adını hatırlamadığı biri odaya giriyor. Bu şahısların üst düzey eğitimlerden geçtiğini, zekalarının, hafızalarının ortalamanın üstünde olduğunu belirtmeye gerek yok.
İfadelerinden anlıyoruz ki 15 Temmuz gecesi TSK'da kah sivil giyimli kah muvazzaf "adı hatırlanmayan" bir hayalet dolaşıyor. Emir veriyor, kelepçe takıyor, düğmeye basıyor, darbe yapıyor. Mesela Tümgeneral Dişli'nin ifadesinde geçen bir cümleyi alalım: "Bütün komutanların bunun içinde olduğunu söylediler." Söylediler, kilit kelime. Kim bunu söyleyenler? Özel kuvvet giyimli iki üç kişi imiş bunlar, ifadede öyle geçiyor. Nerede şimdi bu adamlar?
Yine Tümgeneral Dişli'nin ifadesinden devam edelim; "Onlar bize yurtta sulh cihanda sulh konseyinin olduğundan bahsettiler. 'Onlar birazdan gelecek, siz de kabul ediyorsanız, siz de bu konseyin bir parçası olarak bir bildiri yayınlayacağız' dedi." Ellerinde yazılı bildiriyle Akar'ın odasına girip okuyorlar bildiriyi sonra. Sormayalım mı şimdi "nerede bu bildiriyi okuyanlar?" diye
"Ölümle tehdit edildim, alıkonuldum, bu nedenle de mağdurum." diyor Dişli. Şimdi siz bir askersiniz ve ölümle tehdit ediliyorsunuz. Kimdir, nerededir bu koskoca bir kurmayı ölümle tehdit edenler? Acaba isimlerini hatırlar mı Dişli ya da yüzlerini? Kim olduklarını neden ifadesinde belirtmez? Peşlerine düşmez? Sadece ben "FETÖ üyesi değilim, devletin tarafındayım" demekle yetinir?
Akıncılar Üssü'nün 16 Temmuz sabahında bombalanmasıyla "karşı taraf"ın dirençlerinin kırıldığını anlatıyor yine Dişli. Peşinden Orgeneral Akar'ın teklifini kabul ederek "karşı taraf"ın kendilerine iki helikopter verdiklerini anlatıyor. Kimdir bu teklifi kabul edip iki helikopter verenler? Bir kaç yerde daha geçiyor bu muğlak "karşı taraf" ifadesi. Hani nerde şimdi bu karşı taraf?
Orgeneral Adem Huduti'nin ifadesine bakalım bir de: “Beni cep telefonu ile sayın Genelkurmay Başkanımız aradı; kendisinin tutulduğu Akıncılar Üssü'nde darbeciler ile anlaştıklarını, mutabakata vardıklarını ve uygulamanın aşağıda belirtildiği şekilde olacağını söyledi. Birinci bölümü: jandarma ve polisin ateşi kesip geri çekileceği, ikinci adım olarak bizi baskı altında tutanların başındaki kişiyi çağırmamı, Ankara'daki kendi emir aldığı kişiler ile görüşmesini, onların bu mutabakatı kendilerine tebliğ edeceğini, bilahare silahlarından tecrit edileceklerini, emniyete alınacakları ve adalete teslim edilerek gereğinin yapılacağını söyledi."
Allah aşkına koca koca kurmaylardan biri söylemez mi kimdir bu darbecilerin başlarındaki kişi ya da kişiler? Bu ifadede geçtiği gibi bu emir veren kişiler adalete teslim edilmiş midir, edildilerse isimleri nedir?
Sonra darbe günü öğreniyoruz ki birileri düğüne, biri torunlarını sevmeye, biri de klima çarptığı için bir yerlere gidiyor ilginç bir şekilde. Günlük hayatın içinde pek olağan görünen işler bunlar. Ama aynı gün 15 Temmuz günü yani saat 16:00 sularında MİT'ten gelen bilgi doğrultusunda "Uçaklar havalanmasın, tanklar çıkmasın" talimatı verildiğini de yine TSK'nın açıklamalarından biliyoruz. Böyle olağanüstü bir durumda olup bitenler askerliğin olağan akışına, refleksine ne kadar uyuyor?
TSK bildirisine imza atan konsey, bir hayalet gibi TSK içinde dolaşıyor. Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın meydanları boş bırakmama talebi; hayaletin sesinin, varlığının hissedildiğini gösteriyor. Allah ona yardım etsin, sokaktaki makarna yiyen, kömürle ısınan, göbeğini kaşıyan silahsız bir şekilde sadece yüreğiyle uçaklara tanklara karşı duran halktan, senden benden daha çok güveneceği kimse yok çünkü.