Алардагы ихтыяр көченең зурлыгы шаккаттыра

Ми­нем әби­ем еш кы­на «Ал­ла­га шө­кер» ди­еп әй­тә. Бу сүз­нең мәгъ­нә­се ту­рын­да мо­ңар­чы алай ти­рән уй­лан­га­ным юк иде: сүз­ме сүз ин­де. Ә ме­нә гим­на­зи­я­дә үт­кә­рел­гән бер оч­ра­шу­дан соң  бу сүз­ләр­нең хик­мә­тен аң­ла­дым мин. 

Бу көн­не гим­на­зи­я­без­гә ми­нем апам Чул­пан Габ­дел­га­ни­е­ва һәм аның дус­ла­ры – үзе ши­кел­ле үк сөй­кем­ле, чи­бәр һәм тый­нак Зөл­фия Га­ли­е­ва, Ал­су Шәй­мө­хәм­мә­то­ва кил­де. Чул­пан апам­ның тор­мы­шы, иҗа­ты ми­ңа та­ныш бул­са да, хәт­та мин дә аның үзем өчен яңа як­ла­рын ач­тым. Ә аның бе­лән якын­нан та­ныш бул­ма­ган  уку­чы­лар һәм укы­ту­чы­лар исә кыз­лар­ның ма­вы­гу­ла­ры, тор­мыш­ла­ры, ис­тә­лек­лә­ре ту­рын­да бик кы­зык­сы­нып тың­ла­ды­лар. Ин­ва­лид­лар­ның «Фи­кер­дәш» җәм­гы­я­те бер­ләш­тер­гән әле­ге кыз­лар үз­лә­ре­нең кы­зык­лы, сә­ла­мәт ке­ше­ләр­не­ке­нә ка­ра­ган­да да  мәгъ­нә­ле тор­мыш­ла­рын бә­ян ит­те­ләр. Алар­ның спорт ярыш­ла­рын­да һәм баш­ка бәй­ге­ләр­дә кат­на­шып яу­ла­ган гра­мо­та, ме­даль­лә­ре егет-кыз­лар­ны га­җәп­лән­дер­де. Ае­ру­ча әле бы­ел бе­рен­че тап­кыр үт­кә­рел­гән «Та­тарс­тан эн­җе бөр­те­ге» бәй­ге­се ту­рын­да сөй­ләү­лә­ре оша­ды без­гә. Чул­пан апа ши­гырь­лә­рен ни­чек иҗат итүе, ки­тап чы­га­ру кы­ен­лык­ла­ры ту­рын­да­гы сер­лә­рен дә чиш­те, үзе ярат­кан ши­гырь­лә­рен укып та күр­сәт­те. Кыз­лар без­не кы­зык­сын­дыр­ган һәр со­рау­га ирен­ми­чә җа­вап бир­де­ләр. 

Ә мин үзе­без­нең сау-сә­ла­мәт бу­лу­ы­быз­га, су­гыш­лар бул­ма­ган ты­ныч җир­ләр­дә яшә­ве­без­гә сө­е­неп, әби­ем әйт­кән­чә, «Ал­ла­га шө­кер» икән дип уй­ла­нып утыр­дым. Бы­ел 9нчы сый­ныф­та им­ти­хан би­рә­се бар дип кур­ка­быз, әзер­лә­нер­гә те­лә­мә­гән, ирен­гән ип­тәш­лә­рем дә бар. Ми­нем­чә, оч­ра­шу­да кат­наш­кан  Чул­пан, Ал­су, Зөл­фия апа­лар­ның их­ты­яр кө­че, мак­сат­чан­лы­гы, ты­рыш­лы­гы, оп­ти­миз­мы без­гә һәр эш­тә үр­нәк бу­лыр­га ти­еш.