دو حوزه «تأمین آسایش و منافع فردی و ملی» و «تأمین امنیت فردی و ملی» در صدر نیازهای هر کشور فراروی مدیریت کلان کشور قرار دارد. با پایان یافتن جنگ تحمیلی، در سایه تلاش مرحوم هاشمی برای جلب و جذب سرمایه خارجی جهت بازسازی کشور، عملاَ مدیریت کلان کشور به دو پاره متضاد تقسیم شده و مدیریت تأمین منافع فردی و ملی به تکنوکراتها و مروجان الگوی لیبرال سرمایه داری سپرده شد اما مدیریت تأمین امنیت فردی و ملی کماکان در اختیار صاحبان اندیشه انقلابی باقی ماند و به این ترتیب طی ۳۲ سال پساجنگ تحمیلی، جریان انقلابی با رویکرد انقلابی و همان الگوهای انقلابی دفاع مقدس و نگاه به داخل و به کارگیری ظرفیتها و منابع داخلی و با تبعیت از مقام ولایت موفق به تأمین امنیت کشور در سطح قابل قبولی شده است، در حالیکه جریان غیرانقلابی با تبلیغات و عوامفریبی به وسیله رأی مردم طی سه دهه گذشته همواره چتر خود را بر سر اداره عمومی کشور گسترده است.
